Wszystko zaczęło się od jednego zdania mojej córki, które roztrzaskało mój świat. Musiałam zmierzyć się z własnymi lękami, rodzinnymi konfliktami i pytaniem, gdzie kończy się miłość, a zaczyna poświęcenie. To opowieść o granicach, które czasem musimy postawić nawet najbliższym.
Moje życie rozpadło się w jednej chwili, gdy rodzice wyrzucili mnie z domu po tym, jak dowiedzieli się o mojej ciąży. Przez lata walczyłam o przetrwanie, samotność i godność, aż po dekadzie los postawił mnie przed wyborem: pomóc rodzinie, która mnie odrzuciła, czy zamknąć za sobą przeszłość na zawsze. Ta historia to opowieść o bólu, dorastaniu i pytaniu, czy naprawdę można wybaczyć wszystko.
W wieku szesnastu lat dowiedziałam się, że zostanę mamą. Moja rodzina rozpadła się, przyjaciele odwrócili się ode mnie, a ja musiałam odnaleźć w sobie siłę, by walczyć o siebie i córkę. To opowieść o wstydzie, miłości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie.
Moje życie zmieniło się w jednej chwili, gdy rodzice wyrzucili mnie z domu za to, że zaszłam w ciążę w klasie maturalnej. Musiałam dorosnąć szybciej niż rówieśnicy i walczyć o każdy dzień, budując rodzinę z Piotrem od zera. Po latach, gdy już byłam silna i niezależna, rodzice wrócili – tym razem to oni potrzebowali mojej pomocy.
Stawiła czoła życiowym wyzwaniom z odwagą, której nie spodziewałem się po jej wieku. Myślałem, że przygotowałem ją na wszystko, ale tego się nie spodziewałem… Kiedy Zosia miała zaledwie 17 lat.
