Opowiadam o dniu, w którym moja mama, Barbara, kazała mi i mojej siostrze opuścić dom. To był początek najtrudniejszego okresu w moim życiu, pełnego rodzinnych konfliktów, żalu i walki o własną tożsamość. Dzielę się tym, jak musiałam dorosnąć w jednej chwili i jak to doświadczenie zmieniło mnie na zawsze.
W wieku szesnastu lat dowiedziałam się, że zostanę mamą. Moja rodzina rozpadła się, przyjaciele odwrócili się ode mnie, a ja musiałam odnaleźć w sobie siłę, by walczyć o siebie i córkę. To opowieść o wstydzie, miłości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie.
Mam na imię Jagoda. Od śmierci mamy mieszkam z ojcem, który nigdy nie słuchał mojego głosu, i z przyrodnią siostrą, która zawsze była jego oczkiem w głowie. Opowiem Wam, jak walczyłam o siebie w domu, gdzie moje marzenia były tylko powodem do kpin.
Emilia miała zaledwie osiem lat, gdy jej ojciec ożenił się ponownie po przedwczesnej śmierci jej matki. Ojciec przeprowadził się do nowego domu z nową żoną, zostawiając Emilię z babcią w ich skromnym mieszkaniu w mieście. Emilia często odwiedzała ojca na przedmieściach, gdzie jej macocha, Anna, oraz przyrodnie rodzeństwo przyjmowali ją ciepło. Kiedy Emilia poznała Jakuba, uwierzyła, że znalazła swoje miejsce, ale rzeczywistość okazała się inna niż sobie wyobrażała.
Kiedy 12-letni Kuba otworzył się na swoją pasję, spotkała go niespodziewana samotność. Jego ojciec, Tomek, próbował przywrócić radość do jego życia poprzez specjalny plan urodzinowy, ale rzeczy nie poszły zgodnie z oczekiwaniami.