Byliśmy w poważnym związku, więc postanowiłam zatrzymać i wychować dziecko. Ukończyliśmy liceum i musieliśmy szybko dorosnąć. Dorosłość uderzyła mocno. Musieliśmy znaleźć miejsce do życia.
Ale byłam całkowicie przeciwna. Dlaczego miałabym sprzedać swój własny dom, na który ciężko pracowałam, aby uratować mojego brata? Ani mój brat, ani mój ojciec nie dali mi ani grosza.
Moja matka uważa, że mój mąż to nieudacznik, ponieważ nie potrafi odpowiednio utrzymać naszej rodziny. Kiedy dzwoni, sarkastycznie pyta: „Czy już zjedliście ostatni bochenek chleba, czy jeszcze coś wam zostało?” Czy ona nie zdaje sobie sprawy, że ledwo wiążemy koniec z końcem? Obecnie mój mąż jest jedynym pracującym w naszej rodzinie. Nasz syn, Michał, ma autyzm i wymaga stałej opieki.
Moje najmłodsze dziecko teraz mieszka ze mną, ucząc się na studiach. Muszę pracować bez wytchnienia, aby go utrzymać i pokryć koszty czesnego. Dodatkowym źródłem dochodu jest dla mnie przygotowywanie posiłków dla lokalnej firmy cateringowej.
Mój mąż i ja jesteśmy młodą rodziną. Nasze dziecko ma zaledwie rok. Mieszkamy w wynajmowanym mieszkaniu daleko od centrum miasta. Koszty życia tutaj są niesamowicie wysokie.
Mieszkał wtedy w ciasnej kawalerce. Obiecał mi, że wynajmie dwupokojowe mieszkanie na własny koszt, abyśmy mieli wystarczająco dużo miejsca dla wszystkich. Ale potem
Dom wydawał się zimniejszy niż rześkie jesienne powietrze na zewnątrz, mimo że słońce świeciło jasno. Moja wnuczka i ja czekaliśmy, aż moja córka przyniesie pieniądze na jej nowy zimowy płaszcz.
Kiedy urodziło się moje pierwsze dziecko, chciałam zapewnić mu najszczęśliwsze dzieciństwo, zawsze starając się zaspokoić każdą potrzebę mojego syna. Zawsze byłam praktyczna i zaradna, ale czasami oczekiwania rodziny mogą być przytłaczające.
Niedawno postanowiłam zwolnić tempo i zacząć żyć dla siebie. Zwłaszcza że mój syn Marek ma już 31 lat, pomyślałam, że nadszedł czas, aby wziął na siebie więcej odpowiedzialności. Nie wiedziałam jednak, że moje dobre intencje wprowadzą mnie w skomplikowaną sytuację.
Matka jest gotowa poświęcić wszystko, aby zapewnić szczęście swojemu jedynemu dziecku. Traci sen, gdy jej dziecko dorasta, przedwcześnie siwieje, gdy jej dziecko staje się nastolatkiem, i stara się nie płakać, gdy jej dziecko staje się niezależne. Doskonale to rozumiem, ponieważ jestem jedną z tych kobiet. Ale ostatnio postanowiłam trochę zwolnić i zacząć żyć dla siebie. Zwłaszcza że Eugeniusz
„Mój syn ożenił się 10 lat temu. On, jego żona i ich córka mieszkają w małym jednopokojowym mieszkaniu. Dokładnie 7 lat temu, Kamil kupił działkę i zaczął budować własny dom. Przez rok nic się nie działo. Rok później postawili ogrodzenie i wylali fundamenty. Potem nastąpiła kolejna przerwa, ponieważ skończyły im się pieniądze. I tak mój syn nadal oszczędzał pieniądze na…”
Kiedy mąż Zuzanny ją opuścił, ja właśnie zaczynałam nowy rozdział w swoim życiu. Pamiętam, jak odwiedziłam naszą mamę, która wpatrywała się bezmyślnie przez okno. „Tomek złożył pozew o rozwód. Musimy upewnić się, że będzie płacił alimenty, bo Zuzanna nie poradzi sobie sama.” Nie wspomniała ani słowa o moich
