Wszystko zaczęło się od jednego przypadkowego dnia, kiedy wróciłam do domu, by się przebrać przed wagarem. To wtedy odkryłam, że mój ojciec prowadzi podwójne życie. Od tamtej chwili nic nie było już takie samo, a ja musiałam zdecydować, czy milczeć, czy walczyć o prawdę.
Od dziecka byłam tą, która musi być silna i pomocna, bo mój młodszy brat był ciężko chory. Gdy mama zaczęła traktować mnie jak służącą, a nie córkę, po maturze uciekłam z domu, zostawiając za sobą poczucie winy i rodzinne konflikty. Dziś wciąż zmagam się z przeszłością i pytaniem, czy miałam prawo wybrać siebie.
Moje życie rozpadło się w jednej chwili, gdy rodzice wyrzucili mnie z domu po tym, jak dowiedzieli się o mojej ciąży. Przez lata walczyłam o przetrwanie, samotność i godność, aż po dekadzie los postawił mnie przed wyborem: pomóc rodzinie, która mnie odrzuciła, czy zamknąć za sobą przeszłość na zawsze. Ta historia to opowieść o bólu, dorastaniu i pytaniu, czy naprawdę można wybaczyć wszystko.
Mam na imię Iwona i opowiadam o tym, jak rozwód rodziców i własna utrata nadziei doprowadziły mnie do granic wytrzymałości. Przez łzy, gniew i zwątpienie nauczyłam się, że czasem odpowiedzi przychodzą dopiero wtedy, gdy oddamy wszystko w ręce Boga. To historia mojej drogi przez ciemność do światła i zaproszenie dla tych, którzy czują się zagubieni, by nie tracili wiary.
Jestem matką, która zawsze była blisko ze swoją córką, a teraz czuję, jakby między nami wyrósł mur. Moja córka, Emina, ukrywa przede mną swojego chłopaka, a ja nie potrafię zrozumieć, dlaczego. W tej historii opowiadam o bólu, niepewności i desperackiej próbie odzyskania utraconej bliskości.
Mam na imię Iwan. Przez całe życie szukałem swojego miejsca, przechodząc przez kolejne rodziny zastępcze i doświadczając odrzucenia. W końcu znalazłem ludzi, którzy mnie zaakceptowali, ale droga do tego była pełna bólu, strachu i trudnych wyborów.
W wieku szesnastu lat dowiedziałam się, że zostanę mamą. Moja rodzina rozpadła się, przyjaciele odwrócili się ode mnie, a ja musiałam odnaleźć w sobie siłę, by walczyć o siebie i córkę. To opowieść o wstydzie, miłości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie.
To historia o tym, jak własna matka może stać się kimś obcym. Opowiadam o dzieciństwie pełnym rozczarowań, dorastaniu w cieniu cudzych decyzji i ostatecznym postawieniu granicy. Moje życie to dowód na to, że czasem trzeba wybrać siebie, nawet jeśli oznacza to zamknięcie drzwi przed najbliższą osobą.
Opowiadam Wam moją historię – o tym, jak matka, którą kochałam nad życie, postawiła na szali naszą więź dla mężczyzny, który zniszczył wszystko. Przeżyłam zdradę, samotność i walkę o własną godność w polskiej rzeczywistości, gdzie rodzinne konflikty i oczekiwania społeczne potrafią być bezlitosne. Dziś pytam: czy można wybaczyć matce, która wybrała obcego zamiast własnego dziecka?
Od dziecka żyłam pod presją rodziców, którzy oczekiwali ode mnie doskonałości. Próbowałam spełniać ich marzenia, aż pewnego dnia pękłam i postanowiłam zawalczyć o siebie. To opowieść o buncie, poszukiwaniu własnej drogi i cenie, jaką trzeba za to zapłacić.
Od pierwszych chwil mojego życia byłam świadkiem rodzinnych kłótni i dramatów. Mimo tego, wśród chaosu, odnalazłam miłość, która stała się moim wszechświatem. To opowieść o walce o siebie, o przebaczeniu i o tym, jak trudno czasem wybrać własne szczęście.
W dniu 51. urodzin mojego taty usłyszałam, że odchodzi z domu. Mama poprosiła go tylko o jedno: by poczekał rok z rozwodem. Ten rok był dla mnie najtrudniejszy w życiu i sprawił, że na nowo spojrzałam na rodzinę, miłość i własne wybory.
