W środku nocy odebrałam telefon, który na zawsze zmienił moje życie. Zmagając się z chorobą ojca, narastającym konfliktem z siostrą i własnym wypaleniem, próbowałam utrzymać rodzinę na powierzchni. To opowieść o tym, jak łatwo się zatracić, gdy wszystko wydaje się być tylko „prawie w porządku”.
Od roku opiekowałam się chorą sąsiadką, panią Zawadzką, bo jej córka mieszka daleko i rzadko przyjeżdża. W końcu nie wytrzymałam i powiedziałam jej, że nie mogę już dłużej być jej wsparciem na każde zawołanie. Teraz nie mogę przestać myśleć: czy zrobiłam dobrze, czy po prostu zawiodłam drugiego człowieka?
Zawsze byłam tą, która wszystko ogarnia. Pewnego dnia, gdy zabrakło mi sił i łez, zdecydowałam się na desperacki krok – uciekłam. Teraz pytam siebie i Was: czy każda matka ma prawo do własnego życia?
