Nazywam się Józefina i mój świat rozpadł się, gdy zaczęłam podejrzewać własną synową o próbę odebrania mi wszystkiego – nawet życia. W moim warszawskim mieszkaniu rozegrała się cicha wojna, w której byłam niemym świadkiem własnego upadku. To historia o zaufaniu, które obróciło się przeciwko mnie, i o tym, jak rodzina może stać się miejscem największego zagrożenia.
Już pierwszego dnia po pogrzebie męża zrozumiałam, że moje życie się skończyło – nie tylko przez stratę, ale przez to, co zaczęło dziać się w moim własnym domu. Mój syn, jego żona i ja – pod jednym dachem, a jednak każdy z nas był samotny. Ta historia to opowieść o zaufaniu, zdradzie i o tym, jak łatwo można stać się ofiarą własnej dobroci.
Od pierwszych chwil po powrocie do rodzinnego mieszkania w Krakowie czułam, że coś jest nie tak – synowa mnie unikała, syn był rozdarty, a ja coraz bardziej traciłam siły i jasność umysłu. Wspomnienia o mężu, rodzinnych konfliktach i narastającej samotności mieszały się z niepokojem o własne zdrowie. Gdy odkryłam, że ktoś dosypuje mi coś do herbaty, musiałam podjąć decyzję, czy walczyć o siebie, czy poddać się losowi.
