Zakochałam się po sześćdziesiątce i musiałam zmierzyć się z niezrozumieniem własnej córki. Opowiadam o tym, jak walczyłam o prawo do szczęścia i jak trudno jest przełamać stereotypy nawet w najbliższej rodzinie. To historia o odwadze, samotności i poszukiwaniu siebie na nowo.
Dziesięć lat temu zwykłe wspólne śniadanie z mężem przerodziło się w rodzinny kryzys, gdy niespodziewanie weszła moja teściowa. Tamten dzień zmusił mnie do konfrontacji z oczekiwaniami rodziny, stereotypami i własnymi pragnieniami. Ta historia to opowieść o poszukiwaniu siebie między pokoleniami, miłością a tradycją.
Od pierwszego dnia po rozwodzie musiałem udowadniać, że jestem dobrym ojcem. Przez lata walczyłem z uprzedzeniami, sądami i własnymi słabościami, by mój syn mógł zostać ze mną. Ta historia to nie tylko o ojcostwie, ale o tym, jak społeczeństwo patrzy na mężczyzn po rozwodzie.
Wszystko zaczęło się od jednej, raniącej uwagi mojej teściowej podczas rodzinnej herbaty. Jej słowa rozdarły naszą codzienność i zmusiły mnie do walki o własne szczęście i szacunek. To opowieść o tym, jak trudno jest przełamać stereotypy i zawalczyć o partnerski związek w polskiej rodzinie.
