Mam na imię Bartek i przez lata mieszkałem z rodzicami w leśniczówce, z dala od miasta. Po przeprowadzce do miasta i rozpoczęciu nauki w nowej szkole musiałem zmierzyć się z wyśmiewaniem i samotnością, ale też odkryłem w sobie siłę, o której nie miałem pojęcia. Ta historia to opowieść o walce o akceptację, rodzinnych konfliktach i odnajdywaniu własnej wartości.
Zawsze myślałam, że mam szczęście, że ją mam. Nasza relacja była dobra i prawie nigdy się nie kłóciliśmy. Traktowałam ją dobrze i pomagałam w zakupach. Ale teraz chce, żebyśmy sprzedali nasz dom, aby mogła zamieszkać z córką w innym mieście.
Kiedy ojciec Jana odszedł, Jan dopiero zaczynał gimnazjum. Zginął w tragicznym wypadku samochodowym. Musiałam wychować go sama i wiązać koniec z końcem. Teraz, po latach, mój syn prosi mnie o kolejny poświęcenie.
Szukam porady, jak poradzić sobie z mieszkaniem i pracą u starszej pani, jednocześnie zachowując własną przestrzeń.
Zawsze myślałam, że mam szczęście, że ją mam. Nasza relacja była dobra i prawie nigdy się nie kłóciliśmy. Traktowałam ją dobrze i pomagałam w zakupach. Ale teraz chce, żebyśmy sprzedali nasz dom, aby mogła zamieszkać z córką w innym mieście.
Moja córka znowu ma kłopoty i zapytała, czy ona i jej rodzina mogą się do mnie wprowadzić. Przyjmę ją i moją wnuczkę; nie zostawię ich bez dachu nad głową. Ale nie chcę widzieć mojego zięcia w moim domu. Mam już dość; raz już razem mieszkaliśmy. On nie potrafi się zachować i ledwo zarabia na życie. Może znaleźć sobie inne miejsce do zamieszkania.
Tygodniami Karol próbował przekonać swoją żonę Elżbietę, aby przeprowadziła się z nim do Kalifornii w poszukiwaniu lepszych możliwości pracy. Wiedział, że pozostanie w ich małym rodzinnym mieście w Ohio nie pozwoli im na zakup własnego domu. Ponadto ich córka Paulina rosła i wkrótce koszty jej edukacji zaczęłyby rosnąć. Karol nie mógł znieść myśli o byciu nawet na chwilę daleko od swojej młodej żony.
