Od miesięcy moja mama i teściowa powtarzały mi, że powinnam wybaczyć Szymonowi dla dobra naszej rodziny. Ich słowa brzmiały jak wyrok, a ja coraz bardziej gubiłam się w tym, co czuję i czego pragnę. Ta historia to zapis mojej walki o siebie, o prawdę i o odwagę, by zacząć od nowa, nawet jeśli oznacza to rozstanie.
Stojąc w białej sukni przed kościołem, czułam się jak aktorka w cudzym przedstawieniu. Każdy dzień narzeczeństwa odbierał mi oddech, bo rodzina Pawła chciała decydować o wszystkim – od mojej sukni po przyszłość moich dzieci. Czy odważę się zawalczyć o siebie, zanim będzie za późno?
Od trzech miesięcy nie odezwałam się do własnej matki. Zablokowałam ją na wszystkich możliwych komunikatorach, ograniczyłam kontakt do minimum, choć wciąż opłacam jej czynsz i zamawiam zakupy. Mój mąż, Tomek, coraz mocniej naciska, żebym spróbowała się z nią pogodzić – ale czy jestem na to gotowa?
Wszystko zaczęło się od jednej, nieprzemyślanej nocy i testu ciążowego, który zmienił moje życie na zawsze. Zamiast radości z narodzin syna, czuję ciężar decyzji, której nie podjąłem z własnej woli. Każdego dnia zadaję sobie pytanie: czy można nauczyć się kochać osobę, z którą połączył mnie przypadek, a nie serce?
Myślała, że potrzebuje dziecka, aby jej życie było pełne. Czując presję czasu, zdecydowała się na dziecko. Ale wkrótce potem znalazła się sama, wychowując syna. Poświęcenia, które poniosła, były ogromne, a zakończenie dalekie od szczęśliwego.
