Pamiętam moment, kiedy wykrzyczałam mężowi, że jego mama nie jest tylko moja, a ja już nie mam z czego dawać 😔. Z dnia na dzień rzuciłam pracę, zamknęłam swoje życie w czterech ścianach bloku i zaczęłam żyć pod dyktando leków, pampersów i cudzych obietnic 💔. Najgorsze było to, że przez długi czas sama pozwalałam, żeby wszyscy uznali to za oczywiste. W końcu postawiłam warunek: albo profesjonalna opieka, albo niech każde z nich wreszcie weźmie na siebie swoją część winy i obowiązków ⚡