Już od pierwszych słów tej historii poczujesz napięcie i ciężar oczekiwań, jakie rodzina potrafi narzucić kobiecie. Opowiadam o konflikcie, który rozdziera mnie od środka – pomiędzy lojalnością wobec bliskich a walką o własne granice i godność. To opowieść o samotności, poczuciu winy i odwadze, by w końcu powiedzieć: dość.
Zostałam babcią i myślałam, że to będzie najpiękniejszy czas w moim życiu. Jednak nikt nie pytał mnie o zdanie – stałam się darmową opiekunką, a moje potrzeby przestały istnieć. Czy naprawdę bycie babcią oznacza rezygnację z siebie?
Od pierwszego spotkania z małą Zosią czułam, że coś jest nie tak – jej spojrzenie, gesty, a nawet sposób śmiechu przypominały mi moją zmarłą mamę. Praca opiekunki miała być tylko etapem przejściowym, ale los postawił przede mną zagadkę, która wciągnęła całą moją rodzinę w wir emocji i rodzinnych tajemnic. Czy to możliwe, że dusze naprawdę się przemieszczają, a przeszłość wraca do nas w najmniej oczekiwany sposób?
