Usłyszałam od teściowej, że „miłość miłością, ale wstydu za syna nie zmyje” i do dziś nie wiem, czy bardziej zabolały mnie jej słowa, czy to, że mój mąż wtedy milczał
Siedzę z tym od kilku tygodni i wciąż nie umiem tego w sobie poukładać. Z jednej strony wiem, ile razem z mężem przeszliśmy i ile dla niego poświęciłam, a z drugiej coraz częściej mam wrażenie, że w oczach jego rodziny to wszystko nie ma znaczenia, jeśli nie dorównuję ich wyobrażeniu o „odpowiedniej” kobiecie. Najgorsze jest to, że sama też dołożyłam do tego cegiełkę i teraz nie wiem, czy da się to jeszcze odkręcić.