To opowieść o najtrudniejszym dniu mojego życia — dniu, w którym musiałam pożegnać moją dwuletnią córeczkę Zosię. W szpitalnej sali, otoczona przez pielęgniarki śpiewające kołysankę, podjęłam decyzję o oddaniu jej organów, by inne dzieci mogły żyć. Ta historia to nie tylko dramat matki, ale i pytanie o granice miłości, poświęcenia i nadziei.
Po śmierci mamy otworzyłam zakazaną szufladę i odkryłam sekret, który zmienił wszystko. Musiałam zmierzyć się z przeszłością, którą mama ukrywała przede mną i moim bratem przez całe życie. Teraz stoję przed wyborem: ujawnić prawdę i zburzyć rodzinny spokój czy milczeć i żyć z ciężarem tajemnicy.
W dniu mojego ślubu, stojąc przed rodziną i przyjaciółmi, zdecydowałam się ujawnić powód skromnego przyjęcia. Moje słowa wywołały burzę emocji i podzieliły rodzinę na dwa obozy. Do dziś zastanawiam się, czy szczerość była tego warta.
Jedno poranne połączenie z pogotowia wywróciło mój świat do góry nogami. Musiałam zmierzyć się z człowiekiem, którego imienia nie chciałam już nigdy słyszeć. Ta decyzja zmusiła mnie do ponownego przemyślenia wszystkiego, w co wierzyłam.
