Od dziecka byłam dla własnej rodziny ciężarem, bo urodziłam się niewidoma. Ojciec nigdy nie nazwał mnie po imieniu, a siostry traktowały jak wstydliwy sekret. Gdy w wieku 21 lat zostałam wydana za mąż za żebraka, myślałam, że to koniec mojego życia – nie wiedziałam, że to dopiero początek prawdziwej walki o siebie.