Usłyszałam od własnej rodziny, że albo podpiszę zgodę, albo „przestanę być częścią domu” — i do dziś nie wiem, czy uratowałam siebie, czy wszystko straciłam
Nie spodziewałam się, że zwykła rozmowa o mieszkaniu po rodzicach zamieni się u nas w coś, po czym przestanę czuć się jak u siebie. Przez długi czas ustępowałam, bo chciałam świętego spokoju, ale sama też nie byłam fair i kilka rzeczy przemilczałam. Teraz mam wrażenie, że obroniłam granice, tylko że ceną było to, że we własnej rodzinie zrobiłam się jak obca.
