Od zawsze czułam się niewidzialna — zagubiona między milczeniem mojej mamy a gniewem ojca, zamknięta w czterech ścianach naszego małego mieszkania na warszawskim Bródnie. Gdy na strychu znalazłam stary pędzel po dziadku, pojawiła się we mnie krucha nadzieja, że może wreszcie uda mi się przerwać ciszę i zostać usłyszaną. To opowieść o mojej walce o własny głos w rodzinie, która próbowała mnie uciszyć, i w świecie, który nie chciał mnie widzieć.